DUVAR SAHNESİ

Enis Rıza' dan

Tue, 20 May 2008 21:25:00 +0300

Birgün Gazetesi yazarı Enis Rıza 15.05.2008 tarihli köşe yazısında hakkımızda 301' den açılan soruşturmaya değinmiştir. Yazıyı sizlerle paylaşıyoruz.

Haberler…

"Şu haber gözünüze çarptı mı… “Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun şiirinden Zülfü Livaneli’nin bestelediği bir dönemin unutulmaz şarkısı ‘Yiğidim Aslanım’, Merih Çimenciler’in koreografisiyle baleye uyarlandı. Dünya prömiyerini 4 Mayıs’ta Yunanistan’daki Kalamaria Festivali’nde yapan… Askere giden oğlu şehit düşen bir ailenin acısını konu alan eserde Livaneli’nin ‘Yiğidim Aslanım’ın yanı sıra ‘Kardeşin Duymaz Eloğlu Duyar’ adlı parçası da kullanılıyor. Zülfü Livaneli ile bir araya gelmekten büyük mutluluk duyduğunu belirten Merih Çimenciler, ‘Prömiyeri, Livaneli’nin çok sevildiği Yunanistan’da yapmak anlamlı. Bu gösterinin Livaneli’nin konserlerinde de yer alması planlanıyor’ diye konuştu.” A.A.

Tiyatroya 301 Gölgesi

Wed, 21 May 2008 21:01:00 +0300

Biz Duvar Sahnesi oyuncuları olarak 2004’den bu yana Muğla’da tiyatroyu yaşatmayı çalışıyoruz. Bizce sanat toplumdaki tüm karanlıkların üzerine cesaretle gidebilmeli, toplumun bütün çürümüşlüklerinin üzerine inatla gidip onları değiştirip dönüştürebilmelidir. Daha önce de vurguladığımız gibi biz duvarımızı bütün bu karanlığın ve çürümüşlüğün önüne örmeye çalıştık.

Bunun ne kadar zor bir iş olabileceğini ve önümüze ne gibi engellerin çıkartılacağını ise tıpkı Hrant gibi yaşayarak gördük. Biz herzaman heryerde ve özgürce tiyatro anlayışından hareket ederek kimi zaman perdelerimizi sokakta insanların içerisinde açtık. Sokaktaydık çünkü insanların içindeydik. Sohbet ettik onlarla, dertlerini dinledik. İnsanların içinde onlarla buluşarak seslerine ses olmak, acıları paylaşmak, mutlulukları beraber yaşamak istedik. Kimi zaman başkalarının acılarını, umutlarını onlarla paylaşarak yeni bakış açıları yaratmayı hedefledik. Örneğin; Yatağan Termik Santralinin külleri arasında kalan insanların kanser olamasına tepki göstermek amacıyla Yatağn sokaklarında ‘Kara Örtü’ isimli oyunumuzu oynadık.

Amacımız Gerçeği Göstermek, Suçumuz da...

Thu, 01 May 2008 18:29:00 +0300

21 Şubat 2008 Perşembe günü, Muğla Sınırsızlık Meydanında Hrant DiNK'in Son yazısından derleyip, sergilediğimiz "SON YAZI" isimli oyunumuz hakkında Muğla Cumhuriyet Baş Savcılığı tarafından TCK'nın 301. Maddesi gereğince Devletin yargı organlarını, söz düşünce ve fiillerle aşağılamak suçuyla soruşturma başlatıldı.


       Hrant Dink sonyazısında kendini bir güvercin gibi ve güvercin tedirginliğinde hissederken "ama biliyorum ki bu ülkede insanlar güvercinlere dokunmazlar" demişti. Şu an aynı tedirginliği Muğla Duvar Sahnesi Oyuncuları olarak bizler yaşıyoruz.
               Muhtemelen 2008 Hepimiz açısından zor bir yıl olacak.


.. ( devamı )

27 Mart

Tue, 15 Apr 2008 19:47:00 +0300
Dünya Tiyatro Gününde İzmir Tiyatroevi' nin düzenlediği etkinlikte TiyatroEvi, Duvara Karşı Tiyatro Topluluğu, Muğla Duvar Sahnesi yaklaşık 3 saat boyunca süren etkinlikte izleyicilerle oyunlarını paylaştılar.

                                                                                              Son Yazı' dan
TiyatroEvi Genel Snat Yönetmeni Hamit Demir' in konuşmasıyla başlayan etkinlikte Duvar Sahnesi 'Ben Ulrike Mainhof; Bağırıyorum', !Acep Senin Suçun Ne?', Hrant Dink anısına hazırlanan 'Son Yazı' isimli oyunlarını oynarken; Duvara Karşı Tiyatro Topluluğu, Nazım Hikmet şiirlerinden bir mizansen sergiledi; İzmir TiyatroEvi Bertolt Brecht' in 'Şvayk', 'Nazım Hikmet Oyunu' nu oynadılar ve tiyatro şarkıları seslendirdiler. Gece, Mehmet Akan' ın, Bedrettin Destanı' ndaki kapanış şarkısı eşliğinde, oyuncuların ve seyircilerin sahnedeki "dem"leriyle sonlandı.

<a href="http://www.negatif.com/foto/528786/" target="_blank"><img alt="duvarakarsi" border="0" src="http://up.negatif.com/fotolar/369/51369/64c22c85d453dbfb55e65c1c17fd9585.jpg"/>.. ( devamı )

Darbe

Thu, 10 Apr 2008 13:43:00 +0300
Geçen sene, zamanında kitapları yakan, nice aydınımızı katleden, geleceğimize karanlık gibi çöken darbeci zihniyet, üniversitemize kitap bağışında bulunmuştu. Herhalde yakmayı unuttuğu kitaplar vardı kıyıda köşede, onları da vereyim gitsin dedi. Biz de 15 Mart 2007 tarihinde Sınırsızlık Meydanı'nda tebrik etmiştik kendilerini...

<embed src="http://xml.truveo.com/eb/i/1327893333/a/83ffa4d892c4e8dbfb0e9b611cc8250b/p/1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width=" 425" height=" 350"></embed>

Yazan, Oynayan: Duvar Sahnesi Oyuncuları

.. ( devamı )

"Son Yazı" Sahnedeydi

Thu, 10 Apr 2008 02:48:00 +0300

      Ölümünün ardından 1 sene geçen Hrant için ve bu ülkede bir türlü yerini bulamamış adalet için, geçen hafta başvuru yapmadığımız gerekçesiyle “yasalar gereği” oynayamadığımız Son Yazı isimli oyunumuzu, dün Sınırsızlık Meydanı’nda çok sayıda tiyatro severle paylaştık. Perşembe pazarı olması dolayısıyla diğer günlerden çok daha fazla “gelen geçen”i barındıran Sınırsızlık Meydanı’ nda, insanların merak edip, ellerindeki pazar poşetlerini bir kenara bırakıp, bizi izlemeye çemberin içine sokulması güzeldi. Evet, tiyatro özgür olmalı, kimseden izin almamalı, kimse onu denetlememelidir ama biz mecbur kılındığımız prosedürü uygulamak zorunda kalsak ta 2 aydan beri hazırladığımız oyunu sergileyebilmenin mutluluğunu yaşıyoruz.


SAKINCALI BİR İŞ: TİYATRO

Thu, 10 Apr 2008 02:16:00 +0300

      Biz Duvar Sahnesi oyuncuları olarak 2004’den bu yana Muğla’da tiyatroyu yaşatmayı çalışıyoruz. Bizce sanat toplumdaki tüm karanlıkların üzerine cesaretle gidebilmeli, toplumun bütün çürümüşlüklerinin üzerine inatla gidip onları değiştirip dönüştürebilmelidir. Daha önce de vurguladığımız gibi biz duvarımızı bütün bu karanlığın ve çürümüşlüğün önüne örmeye çalıştık. Bu amaçla geçen sene Yatağan ve aslında tüm dünya halkı için önemli olan termik santralin yaydığı zehrin acı sonuçlarını aktarmaya çalıştık. Kara Örtü isimli oyunumuzu Yatağan sokaklarında sergilerken gördük ki aynı gün düzenlenen panelden daha çok kişiye kahvehanelerde, pazaryerinde ve caddelerde ulaşabildik. Panele konuşmacı olarak katılan

Akademisyenlerden biri bizi bu oyun için tebrik ederken aynı akademisyenin daha önce üniversite içinde oynadığımız savaş karşıtı oyunda geçen Goran Bregoviç’in Ederlezi şarkısından sonra “oyunda neden Kürtçe parça söylediniz? (!)” diyerek bize tepki göstermesi ise tamamen bir çelişkiydi.

      Sokaktaydık çünkü insanların içindeydik. Sohbet ettik onlarla, dertlerini dinledik. Tabi ki insanların içinde onlarla buluşarak seslerine ses olmak bazı kesimlerin de istemeyeceği bir şeydi. Muğla’da tiyatro sadece salonlarda belli bir kesimin izlediği sanat dalına dönüşmüştü. Biz de tiyatroyu her kesime ulaştırabilmek için ‘ her zaman her yerde tiyatro’ görüşünden hareketle her fırsatta açtık perdelerimizi sokaklarda. Sanat kişilerin kendilerini özgürce ifade etme yollarından sadece bir tanesidir ve bu özgürlüğün hiçbir şekilde ya da koşu.. ( devamı )

Muğla' da 8 Mart

Thu, 10 Apr 2008 01:58:00 +0300
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar günü etkinliklerinde, Dario FO nun "Bağırıyorum ! Ben Ulrike Meinhof" isimli eserini, Konakaltı Kültür Merkez'inde sergiledik.
<a href="http://www.negatif.com/foto/518542/" target="_blank"><img alt="_MG_9970C" border="0" src="http://up.negatif.com/fotolar/369/51369/ba72df870130de1ffd01dc768a623d26.jpg"/></a>
Dünya Emekçi Kadınlar gününe ithaf edilen oyunumuz aracılığıyla,
Emekçi Kadınlarımızın Gününü Kutluyoruz.
.. ( devamı )

Röportaj: Evrensel Kent "Muğla"

Thu, 10 Apr 2008 01:51:00 +0300

—Neden böyle bir gereksinim vardı Muğla’da

Muğla da bu gün sekiz tane tiyatro topluluğu var nüfusa oranla düşündüğümüzde kırk bin nüfusu olan bir şehre göre fazla ve güzel bir rakamdır. Ama eksik olan bir şeyler vardı, insanlara sunulan üretimlerden kaynaklı insanlarda sanatı lüks salonlara kapatılmış bir obje olarak görüyordu, tabiî ki bizim sanat anlayışımızla taban tabana zıt bir anlayıştı eğer insanlara alternatif sunulmazsa bu olgu hep böyle kalacaktı. Amatörlük kavramı bir türlü anlaşılamıyordu bazı kurumsal tiyatro toplulukları günümüz popüler kültürün den de kaynaklı birkaç oyun sergiledikten sonra oyuncularda ciddi bir kimlik değişmesi gözlemleniyordu bunun sebebi de Latince “amat” kelimesinden türeyen yani “sevgi” sevgiyle yapılan anlamına gelen amatör kelimesinin anlaşılmamasıydı. Muğla da ilk MBŞT (Muğla Belediyesi Şehir Tiyatrosu) bunu çok güzel yaşatmıştı, daha sonra kurulan Muğla Yaşam Sahnesi de bunun somut örneklerindendi Tiyatronun sadece bir yıl boyunca bir oyuna hazırlık yapılıp oyun sergilendikten sonra tatile giren ve tekrar yeni sezonda yeni bir oyuna hazırlanan bir topluluk işi olmadığını gösterdi. Şuan var olmayan Yaşam sahnesinde ve daha sonrada MBŞT de daha önce bulunmuş arkadaşlarla Duvar Sahnesi Örülmeye başlandı. Popüler kültüre karşı bir duvar örülmesi ve o eski samimi kültürün yaşatılması gerektiğine inandığımız için, böyle bir gereksinimde birçok kişi tarafından hissediliyordu.

—Diğer topl.. ( devamı )

Hayatın Neresindeyiz?

Thu, 10 Apr 2008 01:45:00 +0300



            Biz tiyatrocular, şöyle kafamızı kaldırıp ta bir bakalım çevremize, ülkemize, dünyaya. Nasıl bir şehirde yaşıyoruz? Nasıl bir ülkede yaşıyoruz? Nasıl bir dünyada yaşıyoruz? Ne yapmak istiyoruz? Nasıl bir sokakta, nasıl insanlarla yaşamlarımızı paylaşıyoruz? Ne kadar girebiliyor yaşamlarımızın içerisine onlar? Ya da ne kadar biz onların yaşamlarının içerisine girip onları anlayabiliyor onlarla yaşamlarımızı paylaşabiliyoruz? Kimlere sanatçı deniyor bu ülkede? Bu sorular kuşkusuz tiyatroyla uğraşan herkesin sorması gereken sorulardır. Çünkü bizler, yaşadığımız toplumun her alanını özümseyip, gözlemleyerek, o topluma ayna tutması gereken kişileriz… İnsanlar öldürülüyor sırf düşünceleri yüzünden, sırf genelden farklı düşünüyorlar diye. Sonra öldürenlere methiyeler düzülüyor. Kahraman seviyesine çıkartılıyor ve uğruna şarkılar yakılıyor. Barbarlığın ve faşizmin sınırlarını zorlayan bu insanlar yıllardır ellerinde mikrofon beyinlerimizi tırmalıyor ve sanatçı olarak yutturulmaya çalışılıyor.

Nicedir biliyoruz bir damlanın okyanuslar oluşturduğunu. Oysa öyle çok ki yaşamlarımızda hani derya içinde olup ta deryayı bilmeyen balıktan da tuhaf yaradılışlı varlıklar. Ve demiş ki Nazım; bu dünyada bu zulüm senin sayende, yani derya içi.. ( devamı )